บทความธรรมะ..ยาใจ สำหรับข้อคิดชาวพุทธ

ประเทศไทยเป็นศูนย์รวมพระพุทธศาสนาของโลกพระพุทธศาสนาเข้าสู่ดินแดนที่ประเทศไทยในปัจจุบัน เมื่อประมาณ พ.ศ. 236 สมัยเดียวกันกับประเทศรีลังกา ด้วยการส่งพระสมณทูตไปเผยแผ่พระพุทธ ศาสนาในต่างประเทศต่างๆ 9 สาย โดยการอุปภัมภ์ของพระเจ้าอโศกมหาราช กษัตริย์อินเดีย

     ในขณะนั้น ประเทศไทยรวมอยู่ในดินแดนเรียกว่า สุวรรณภูมิ  ซึ่งมีขอบเขตกว้างขวาง มีประเทศรวมกันอยู่ในดินแดนส่วนนี้ ทั้ง 7 ประเทศ ได้แก่ ไทย พม่า ศรีลังกา ญวน หรือเวียดนาม กัมพูชา ลาว มาเลเซีย สันนิษฐานว่ามีใจกลางอยู่ที่จังหวัดนครปฐมของไทย เนื่องจากได้พบโบราณวัตถุที่สำคัญ เช่น พระปฐมเจดีย์และรูปธรรมจักรกวางหมอบเป็นหลักฐานสำคัญ  แต่พม่าก็สันนิษฐานมีใจกลางอยู่ที่เมืองสะเทิม ทางภาคใต้ และเข้ามาสุวรรณภูมิในยุค นำโดยพระโสณะ พระอุตตระ พระเถระชาวอินเดีย เดินทางมาเผยแผ่พระพุทธศาสนาในแถบนี้ จนเจริญรุ่งเรืองมาตาม ลำดับ ตามยุคตามสมัย เช่นสมัยทวาราวดี สมัยอาณาจักรอ้ายลาว สมัยอาณาจักรศรีวิชัย สมัยลพบุรี สมัยเถรวาทแบบพุคาม สมัยสุโขทัย สมัยล้านนา สมัยกรุงศรีอยุธยา 4  1991 -2310

      ช่วงสมัยกรุงธนบุรี สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ สมัยรัชกาลที่ 1 – 9  พ.ศ. 2325- 2559  พระมหากษัตริย์ทุกพระองค์ พระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ นับถือพระพุทธ ศาสนานิกายฝ่ายเถรวาท ทั้งพระมหากษตริย์และพุทธศาสนิกชน ต่างแสดงตนเป็นพุทธมามกะ มีความศรัทธาเลื่อมใสบวชเป็นพระภิกษุเป็นจํานวนมาก และได้สถูปเจดีย์ไว้สักการะบูชา รูปสถูปฟองน้ำเหมือนสถูปสัญจิในประเทศอินเดีย ที่พระเจ้าอโศกมหาราชทรงสร้างขึ้น โดยศิลปะในยุคนี้ เรียกว่า ศิลปะทราวาดี  สมัยอาณาจักรอ้ายลาว ซึ่งป็นอาณาจักรของบรรพบุรุษชาวไทยที่อาศัยอยู่ในบริเวณกลุ่มแม่น้ำแฮงซีเกียง ปัจจุบันอยู่ภายใต้การยึดครองของจีนอั๋น พระพุทธศาสนาในยุคนี้คาดกันว่า เป็นมหายาน ในสมัยขุนหลวงม้าว กษัตริย์ที่ทรงครองอยู่ในอาณาจักรอ้ายลาว ก่อนที่จะอพยพเข้ามาสู่ดินแดนประเทศไทยในปัจจุบัน ได้รับพระพุทธศาสนามหายาน โดยการนำของพระสมณทูตชาวอินเดีย มาเผยแผ่

     ในคราวนี้ พระเจ้ากนิษกะมหาราชทรงอุปถัมภ์การสังคยนาครั้งที่ 4 ณ เมืองชลันธร พระสมณทูตได้เข้ามาเผยแผ่พระพุทธศาสนาในเอเชียกลาง ทำให้หัวเมืองไทย มีราษฏร์มากกว่า 51890 ครอบครัว เปลี่ยนมานับถือพระพุทธศาสนามหายานแทนเถรวาท สมัยอาณาจักรศรีวิชัย ในเกาะสุมาตรา เจริญรุ่งเรืองในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12-13 กษัตริย์ศรีวิชัย มีพระราชศรัทธาในพุทธศาสนาอย่างแน่นแฟ้น  สมัยลพบุรี กษัตริย์กัมพูชาราชวงศ์สุริยวรมัน เรืองอำนาจนั้นได้แผ่อาณาเขตขยายออกมาทั่วภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ราว พ.ศ. 1540 ได้ตั้งราชธานีเป็นที่อำนวย การปกครองเมืองต่างๆ ในดินแดนดังกล่าวหลายแห่ง เช่น เมืองลพบุรี  ปกครองเมืองในแขตทวาราวดี ข้างใต้ เมืองสุโขทัย ปกครองในเขตทวาราวดีเหนือ  เมืองศรีเทพ ปกครองหัวเมืองอยู่ตามลุ่มแม่น้ำป่าสัก เมืองพิมาย ปกครองเมืองที่อยู่ในที่ราบสูงตอนเหนือ

     เมืองต่างๆ ที่ตั้งขึ้นที่เมืองลพบุรี หรือละโว้  ถือว่าเป็นเมืองสำคัญที่สุด กษัตริย์กัมพูชาราชวงศ์สุริยวรมัน ทรงนับถือพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน ซึ่งสายสัมพันธ์เชื่อมต่อจากอาณาจักรศรีวิชัย แต่ฝ่ายมหายานในสมัยนั้นผสมกับศาสนพราหมณ์มาก ประชาชนในอาณาจักรเขตต่างๆ จึงได้รับพระพุทธศาสนาทั้งแบบเถรวาท ที่สืบมาแต่เดิม กับมหายานและศาสนาพราหมณ์ ทีเข้ามาใหม่ด้วย ทำให้มีผู้นับถือพระพุทธ ศาสนา 2 แบบ  และมีพระสงฆ์ทั้งสองฝ่ายคือ ฝ่ายเถรวาท และฝ่ายมหายาน สำหรับ ศาสนาสถานที่เป็นทีประจักษ์พยาน ให้ได้ศึกษาถึงความความเป็นมาแห่งพระพุทธ ศาสนาในประเทศไทย ครั้งนั้นได้พระปรางค์สามยอด จังหวัดลพบุรี ปราสาทหินพิมาย จังหวัดนครราชสีมา และปราสาทหินเขาพนมรุ้ง จังหวัดบุรีรัมย์  ส่วนพระพุทธรูปที่สร้างสมัยนั้นถือว่าอยู่ในศิลปะสมัยลพบุรี

     สมัยเถรวาท พระเจ้าอนุรุทธิ์มหาราช กษัตริย์พุกามเรืองอำนาจทรงรวบรวมเอาพม่ากับมอญเข้าเป็นอาณาจักรเดียวกัน แล้วแผ่อาณาเขตเข้ามาถึงอาณาจักรล้านนา อาณาจักรลานช้าง ละโว้ และทวาราวดี พระเจ้าอนุรุทธทรงนับถือพระพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท ทรงส่งเสริมทำนุบำรุง พระพุทธอย่างแท้จริงจัง ส่วนชนชาติไท หลังจากอาณาจักรอ้ายลาว ถูกจีนทำลายจนพินาศ ก็ได้มาตั้งอาณาจักรน่านเจ้า ถึงประมาณ พ.ศ.1299 ขุนท้าวกวาโอรสขุนบรมแห้งอาณาจักรน่านเจ้า ได้สถาปนาแคว้นโยนก เชียงแสนขึ้น ต่อมาอาณาจักรน่านเจ้าถูกจีนแทรกแซงซึ่งเข้าทำลายจนพินาศอีกครั้ง  ซึ่งคราวนี้จีนได้แบ่งชาวไทยออกเป็นกลุ่มเล็ก กลุ่มน้อย แล้วผลักดันออกไปคนละทิศคนละทาง แตกกระเซ็นกระซ่านจนถึงทุกวันนี้  คือทางตะวันตก ได้ถูกจีนผลักดันจนแตกกระจายไปถึงอัสสัม ทางภาคตะวันออกของอินเดียในปัจจุบัน จนถึงกวางสี หูหนาน เกาะไหหลำ  รวมถึงตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ในปัจจุบัน  ส่วนทางใต้นั้นก็ได้แก่ประชากรในประเทศต่างๆ ทางเอเชีย อาคเนย์ โดย เฉพาะประเทศลาวและไทย  เมื่อกษัตริย์ขอม กัมพูชา เรืองอำนาจ คนไทยที่อยู่ในเขตอำนาจของขอม ก็ได้รับทั้งศาสนา และวัฒนธรรมของเขมร ไว้ด้วย 

      ส่วนล้านนาก็ได้รับอิทธิพลจากพม่าเช่นเดียวกัน คือ เมื่ออาณาจักรพุกามของกษัตริย์พม่าเข้ามาครอบครองดินแดนแถบนี้ ดังเห็นว่ามีปูชนียสถานแบบพม่า หลายแห่ง และเจดีย์ที่มีฉัตรอยู่บนยอด และฉัตรที่ 4 มุมของเจดีย์ ก็ได้รับอิทธิพลมาจากศิลปะพุกามแบบพม่า.. ขณะนี้พระพุทธศาสนาได้เจริญขึ้น มีประชาชนชาวไทยนับถือทั้งประเทศ 95 เปอร์เซ๋นต์ ทุกนิกาย ไม่ว่าจะเป็นเถรวาท มหายาน หินยาน อาจริยาวาท อนัมนิกาย แต่เนื่องจากชาวไทยต้องการอยู่กันอย่างสงบ ไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับคนอื่น หรือศาสนาอื่น  ปฏิบัติตามหลักธรรมคำสอนทางพระพุทธ ศาสนา  คือ พรหมวิหาร 4  เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา เมตตาคือให้รักความเข้าใจ มีความเอื้อเฟื้อ โอบอ้อมอารีย์ต่อผู้ต่ออื่น กรุณา ความสงสาร เมื่อผู้อื่นเป็นทุกข์ มุทิตา พลอยยินดี เมื่อผู้อื่นได้ดี อุเบกขาคือการวางเฉย ไม่ดีใจ ไม่เสียใจ

    เมื่อเราวางเฉยมากเกินไป ความหายนะจะเกิดขึ้นกับพระพุทธศาสนา 

    อยากฝากธรรมข้อนี้ไปคิดเป็นการบ้าน ทุกวันนี้พระพุทธศาสนาได้ถูกทำลายจากฝ่ายตรงข้าม มีการยัดเหยียด  อ้างข้อกฏหมาย สอดแทรกกฏหมาย โดยที่ชาวพุทธไม่ทราบเลย  ถูกฝ่ายตรงข้ามแทรกทุกองค์กร  อยากให้ระมัดระวัง ถึงเวลาที่เราต้องรวมพลังรักษาพระพุทธศาสนา  ดังที่ทั่วโลกให้ประเทศไทยเป็นศูนย์พระพุทธศาสนาของโลก.. เป็นสมบัติอันล้ำค่า จงช่วยกันรักษาให้ดีที่สุด.. เจริญพร

 

 

468x60 ad on post page

Leave a Reply