เพรชพลอยในรอยยิ้ม ฉบับที่ 837

อันบุปผา นานาพันธุ์ ตระกาลป่า
กล้วยไม้ช้า กว่าดอกอื่น หลายหมื่นแสน
ออกเมื่อใด อยู่ได้นาน หวานทั่วแดน
ความงามแล่น สู่หัวใจ และนัยนา

….
เกิดเป็นคน รู้ทนแท้ แม้ขมขื่น
ผลงามชื่น สมใจ ในวันหน้า
ที่โหล่ไหม ไม่สำคัญ เรื่องมรรคา
ก่อนหลังหน้า ถึงที่หมาย ได้เหมือนกัน
ขอเพียงว่า อย่าเป็น เช่นชิงช้า
ลอยไปมา กับที่ ไร้สีสัน
ชีวิตนี้ น้อยนัก สักกี่วัน
งานคืองาน บันดาลสุข ให้ทุกคน

ศ.สียวน

468x60 ad on post page

Leave a Reply